21η Απριλίου: Η Δημοκρατία, η Χούντα και η Αλήθεια

 

21η Απριλίου: Η Δημοκρατία, η Χούντα και η Αλήθεια   

    

    Πενήντα τέσσερα χρόνια πέρασαν από την ημέρα που οι συνταγματάρχες έκαναν το πραξικόπημα και κήρυξαν στρατιωτικό νόμο στην Ελλάδα.
Πενήντα τέσσερα χρόνια, μέσα στα οποία, ζούμε ένα τρελό θέατρο του παραλόγου.
    Δεν θα γίνω υποστηρικτής της χούντας. Πως θα μπορούσα άλλωστε αφού θεωρώ τον εαυτό μου ως βαθειά δημοκράτη και υποστηρικτή της ελευθερίας και των δικαιωμάτων. Όμως (παραδόξως ίσως για κάποιους), ήμουν, είμαι και θα συνεχίσω να είμαι υποστηρικτής του Παπαδόπουλου.

    Κάποιοι θα γελάσουν ίσως, καθώς θα αναρωτιούνται, πως μπορεί κάποιος να υποστηρίζει τον Παπαδόπουλο και να καταδικάζει την χούντα;
    Το να απαντήσω θα ήταν η εύκολη λύση αλλά θα προτιμήσω να δώσω την απάντηση μου μέσω κάποιων ερωτήσεων – αποριών που υπάρχουν και που οι απαντήσεις σε αυτές θα δώσουν και την απάντηση στο ερώτημα που τίθεται.

    Πως μπορεί κάποιος να είναι κατά της χούντας αλλά υπέρ του Παπαδόπουλου;.

    Βέβαια εδώ θα πρέπει να πω πως χούντα είχαμε στην χώρα ουσιαστικά μετά από το Πολυτεχνείο, όταν νομιμοποιήθηκε από τους επαναστάτες η χούντα του Ιωαννίδη.

    Και μέχρι τότε; Από την 21η Απριλίου του 1967 μέχρι και τον Νοέμβριο του 1973 τι συνέβαινε;
    Θα πρέπει να ανατρέξουμε λίγο στην ιστορία και να δούμε ότι ο στρατιωτικός νόμος κράτησε μόλις σχεδόν ένα μήνα. Από εκεί και πέρα και μέχρι τα γεγονότα του Πολυτεχνείου υπήρχε ελευθερία κυκλοφορίας και συναθροίσεων.

    Για να ψάξουμε όμως μέσα από κάποιες ερωτήσεις την αλήθεια.

    Οι ιστορία που έγραψαν οι “αγωνιστές” της δημοκρατίας που έριξαν την χούντα, λέει ότι οι συνταγματάρχες κατέλυσαν την νόμιμη κυβέρνηση.
    Η αλήθεια είναι ότι η νόμιμη κυβέρνηση καταλύθηκε το 1965 από τον βασιλιά και με την βοήθεια των αποστατών της Ένωσης Κέντρου. Από τότε ο βασιλιάς διόριζε τον έναν πρωθυπουργό μετά τον άλλο προσπαθώντας να αλλάξει το πολίτευμα από Βασιλευομένη Δημοκρατία σε Κοινοβουλευτική Μοναρχία. Και αν κάποιοι δεν καταλαβαίνουν την διαφορά ας ψάξουν λίγο να μάθουν.

    Η αλήθεια είναι επίσης ότι είχαν προκηρυχθεί ήδη εκλογές για τις 18 Μαίου αλλά οι μελετητές και οι αναλυτές της εποχής συμφωνούν ότι με τον Καραμανλή στην αυτοεξορία του και τον Παπανδρέου αποδυναμωμένο εκείνη την εποχή από τους ίδιους του τους βουλευτές, οι μόνες επιλογές ήταν είτε μία εκλογική νίκη των ανθρώπων του βασιλιά με νοθεία, είτε το πιθανότερο εκλογική νίκη της Αριστεράς ελλείψεως αντιπάλων, κάτι που ήταν επικίνδυνο για την χώρα μιας και ήδη η Αριστερά και ο Κομμουνισμός είχαν δείξει το σκληρό τους πρόσωπο σε όλο το ανατολικό μπλοκ του τότε κραταιού Σοβιέτ.

    Για ποιον λόγο ενώ ο Παπαδόπουλος, είχε ζητήσει προκήρυξη εκλογών το 1969 και καθώς είχαν ηρεμήσει τα πνεύματα οι πολιτικές δυνάμεις αρνήθηκαν; Μήπως για τον ίδιο λόγο που όταν ξαναπροκήρυξε εκλογές το 1973 τον έριξαν;
Ποιο πιστεύει η πλειοψηφία των Ελλήνων θα ήταν το αποτέλεσμα δημοκρατικών εκλογών χωρίς νοθεία για ένα κόμμα που αρχηγός του θα ήταν ο Παπαδόπουλος και στις δύο περιπτώσεις;

    Πως γίνεται πενήντα τέσσερα χρόνια μετά να έχουν ηρωοποιηθεί ως αγωνιστές όλοι εκείνοι που μετά την χούντα κατέστρεψαν την χώρα;

    Κάντε το εξής. Πάρτε μία σελίδα χαρτί και χωρίστε την στα δύο. Στην μία πλευρά την αριστερή βάλτε τα τρία ονόματα των ηγετών της χούντας. Παπαδόπουλος, Παττακός, Μακαρέζος. Στην άλλη πλευρά γράψτε. Δαμανάκη, Λαλιώτης, Σκανδαλίδης, Παπουτσής, Σημίτης, Τσουκάτος, Πάγκαλος, Τσοχατζόπουλος, Παπαντωνίου και συνεχίστε συμπληρώνοντας ονόματα όσα θέλετε και στις δύο στήλες. Και μετά απαντήστε στο ερώτημα. Ποιοι αγωνιστές απέναντι σε ποια χούντα;

    Πως γίνεται να έχει βασανιστεί στα κολαστήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ μόνο ένας μικρός αριθμός αγωνιστών. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Ανδρέας Λεντάκης, ο Παναγούλης και οι υπόλοιποι που πέρασαν από τα κολαστήρια εκείνα ήταν οι τρομοκράτες του σήμερα.

    Πόσοι από εμάς δεν έχουν καταβολές από αριστερές οικογένειες; Εγώ έχω καταβολές από αριστερή οικογένεια. Κανένας από αυτούς όμως δεν διώχθηκε η βασανίστηκε. Γιατί άραγε;

    Για ποιον λόγο πουθενά στο διαδίκτυο δεν αναφέρεται το όνομα του πατέρα της Μαρίας Δαμανάκη; Ποια ήταν η σχέση της Μαρίας Δαμανάκη με τον Γιάγκο Πεσματζόγλου και ποια αυτή του Πεσματζόγλου με τον δικτάτορα Ιωαννίδη και ποια η συμμετοχή όλων αυτών στην πρόκληση των γεγονότων του Πολυτεχνείου και με την βοήθεια ποιων;

    Πότε οι ΗΠΑ απέσυραν την υποστήριξη τους στο καθεστώς Παπαδόπουλου και για ποιον λόγο;
    Αν πάμε λίγο ποιο πίσω για ποιον λόγο στην πρώτη δίκη του Μπελογιάννη ο Παπαδόπουλος ήταν ο μοναδικός στρατοδίκης που αρνήθηκε την θανατική ποινή και γιατί στο δεύτερο δικαστήριο οι στρατοδίκες τον αντικατέστησαν με άλλον ώστε να εκτελεστεί τελικά ο Μπελογιάννης;
    Επίσης προτείνω να διαβάσετε όλοι το υπέροχο χρονογράφημα του Δημήτρη Ψαθά “Στου Κουφού την Πόρτα”, όπου δίνονται πολλές και λεπτομερείς πληροφορίες για τις πρώτες ημέρες της επιβολής στρατιωτικού νόμου μιας και ήταν και αυτός πολιτικός κρατούμενος μαζί με τον Γεώργιο Παπανδρέου στο γνωστό ξενοδοχείο της Βουλιαγμένης.

    Τέλος. Γνωρίζει κάποιος τι σημαίνει “αισυμνήτης” ή τι ήταν στην αρχαιότητα ο “αισυμνήτης”;

    Έτσι σε πείσμα όλων όσων πιστεύουν ότι η 21η Απριλίου 1967 είναι αποφράδα ημέρα, όσοι μελετούν πραγματικά στην ιστορία γνωρίζουν ότι τελικά η 21η Απριλίου είναι η μέρα που σώθηκε η δημοκρατία στην Ελλάδα. Σίγουρα με τον ποιο παράδοξο τρόπο.

    Αλλά σώθηκε!!!!!!