Περί Δημοκρατίας και ο Εκφυλισμός της Πολιτικής και των Αξιών
ή
Έτσι πεθαίνουν σήμερα οι Δημοκρατίες
Παρακολουθώντας την επικαιρότητα τα τελευταία χρόνια η πλειοψηφία των πολιτών νοιώθει μόνο απαξίωση της οποίας αιτία είναι η πλήρης απογοήτευση αλλά και η απέχθεια με αποκορύφωμα την επικαιρότητα των τελευταίων εβδομάδων.
Ανοίγει
ο μέσος πολίτης, που μοναδική του πηγή
ενημέρωσης είναι η τηλεόραση και
βομβαρδίζεται από το ζήτημα της κατάθεσης
του νομοσχεδίου για τον γάμο των ομόφυλων
ζευγαριών και την δυνατότητα απόκτησης
παιδιών από αυτά τα ζευγάρια.
Μπαίνει
και ο λίγο πιο ψαγμένος πολίτης στο
διαδίκτυο και βομβαρδίζεται με τα
ίδια.
Πλέον
κανένας δεν ασχολείται με τα πραγματικά
προβλήματα της κοινωνίας. Τι σημασία
έχει αν η πραγματική οικονομία που αφορά
το πορτοφόλι των πολιτών πάει
από το κακό στο χειρότερο;
Ποιος να
κάτσει αν ασχοληθεί με την παιδεία, την
υγεία, την ανεργία, τις άθλιες συνθήκες
διαβίωσης χιλιάδων συμπολιτών όταν το
φλέγον ζήτημα είναι αν έχουν δικαίωμα
γάμου και τεκνοθεσίας οι ομοφυλλόφιλοι;
Και όταν εξαντληθεί αυτό το θέμα,
ποιος νοιάζεται για τα πραγματικά
προβλήματα της κοινωνίας, αφού έχουμε
να αναλύσουμε την ψυχική κατάσταση της
γυναίκας που σκότωσε το έξι μηνών παιδί
της, ή ψυχολογική κατάσταση κάποιου
παιδεραστή, δολοφόνου.
Προσωπικά
δεν διαφωνώ με τον γάμο των ομόφυλων
ζευγαριών, ούτε με την δυνατότητα να
υιοθετήσουν (πάντα ανά περίπτωση και
με προϋποθέσεις) και σίγουρα δεν είμαι
ομοφοβικός αρκεί να μην προκαλούν την
αισθητική μου και το αίσθημα δικαίου
που έχω. Και το θέμα αυτό για εμένα
τελειώνει εδώ.
Όμως η κυβέρνηση
που ψηφίστηκε από τον Ελληνικό λαό για
να διαχειριστεί τα σημαντικά ζητήματα
της κοινωνίας αναδεικνύει σε μείζον
θέμα τον γάμο των ομόφυλων;
Και εδώ
έχουμε δύο παραβιάσεις των κανόνων της
δημοκρατίας από την ίδια την κυβέρνηση.
Πρώτον δεν προωθεί τα ζητήματα για τα οποία την ψήφισε ο λαός και που αφορούν την ανάπτυξη του και την αξιοπρεπή διαβίωση του.
Δεύτερον
καταθέτει νομοσχέδιο για ένα θέμα που
η ελληνική κοινωνία έχει ακόμα ταμπού
και δεν μπορεί η πλειοψηφία της να το
δεχτεί. Πως λέγεται λοιπόν αυτός ο ηγέτης
που αγνοεί την βούληση το λαού του και
καταθέτει νόμους ενάντια σε αυτήν.
Ποιους εκπροσωπεί αλήθεια;
Με
τέτοιες πολιτικές και πρακτικές τα
τελευταία χρόνια, οι κυβερνώντες και
γενικότερα οι πολιτικοί αυτής της χώρας
οδήγησαν τους ψηφοφόρους στην απαξίωση.
Πως
μπορεί να είναι δημοκρατική μία χώρα
που η αποχή στις εκλογές ξεπερνά το ένα
τρίτο των ψηφοφόρων;
Και
εύκολα μπορούμε να τους κατηγορήσουμε
όλους αυτούς που απέχουν από την εκλογική
διαδικασία για αδιαφορία, αλλά από την
στιγμή που μετέχουν στην κοινωνία
πληρώνοντας φόρους όπως όλοι οι πολίτες,
που μετέχουν στις κοινωνικές διαδικασίες,
δεν πρέπει να χαίρουν τον σεβασμό όλων;
Μήπως το γεγονός πως απέχουν από
την εκλογική διαδικασία οφείλεται στη
αντίληψη που δικαιολογημένα έχουν πως
σε αυτή τη δημοκρατία η ψήφος τους τελικά
δεν έχει αξία;
Αυτό πλέον αρχίζουμε
να το αντιλαμβανόμαστε κι εμείς που
είμαστε συνεπείς στα εκλογικά μας
δικαιώματα.
Κάποτε την δημοκρατία
την σκότωναν οι επαναστάσεις και τα
πραξικοπήματα.
Σήμερα η δημοκρατία
πεθαίνει επειδή την σκοτώνουν οι ίδιοι
που ευαγγελίζονται την προστασία της.
Και δεν αναφέρομαι πια μόνο στους κυβερνώντες και τους πολιτικούς αλλά και σε όλους τους πολίτες που αντί να είναι όπως θα όφειλαν πολιτικά όντα είναι απλά πρόβατα που επειδή φοβούνται τον λύκο που τρώει ένα την ημέρα πηγαίνουν στον βοσκό που τα σφάζει κατά δεκάδες για το κέρδος του.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου