25η Μαρτίου 1821: Ακριβώς 200 Χρόνια Μετά.

 

25η Μαρτίου 1821: Ακριβώς 200 Χρόνια Μετά.

    Διακόσια χρόνια ακριβώς. Διακόσια χρόνια παρά δεκατέσσερις μέρες στην ουσία αλλά δεν έχει σημασία. Διακόσια χρόνια από την ημέρα, που…….

    Αλήθεια τι έγινε πριν από διακόσια χρόνια; Γιατί μπαίνεις στο διαδίκτυο, βγαίνεις μία βόλτα έξω (παρά τα περιοριστικά μέτρα) και ακούς διάφορα.
Γι αυτό γράφω αυτές τις γραμμές τώρα. Επειδή αυτό το διάστημα καθώς ερευνώ και γράφω για τις παθογένειες των Ελλήνων, ξεκίνησα και για την παιδεία. Μία παιδεία που με τρόμο διαπιστώνω πως οδηγεί τους Έλληνες στην λήθη. Στην λησμονιά και σε κάποιες φορές στην παρανόηση της ιστορίας που είναι το ίδιο ή και περισσότερο επικίνδυνη.

    “Αύριο γιορτάζουμε τα διακόσια χρόνια από την απελευθέρωση”, άκουσα να λένε στον φούρνο από όπου προμηθεύομαι το ψωμί μου. Και το άκουσα και στο Σούπερ Μάρκετ. Το διάβασα και στο διαδίκτυο.
    “Αύριο είναι η επέτειος της απελευθέρωσης από τους Τούρκους”, άκουσα να λένε. Διάβασα να γράφουν και να λένε.

    Και το χειρότερο. Δεν το ακούω από αγράμματους γέρους που δεν μπόρεσαν στα χρόνια της φτώχειας, της μετανάστευσης, της ανοικοδόμησης αυτού του κράτους να πάνε ή να βγάλουν ένα σχολείο.
    Το ακούω από άτομα της ηλικίας μου που στα 52 μου σήμερα, θαρρώ πως ανήκω σε μία γενιά που και σχολείο πήγε, και μία για άλλους επαρκή και άλλους στοιχειώδη μόρφωση είχαμε. Το ακούω όμως και από νεότερες γενιές. Από γενιές που θα έπρεπε επιτέλους να ξέρουν, να καταλαβαίνουν, όμως δυστυχώς δεν τους νοιάζει.

    Αύριο λοιπόν γιορτάζουμε όχι την απελευθέρωση, ούτε μία επανάσταση.

 Γιορτάζουμε μία Εθνεγερσία. Και αυτό είναι πιστεύω το σημαντικότερο για την ιστορική αλήθεια αλλά και για τους Έλληνες.

    Γιατί όμως;

    Επειδή είναι η πρώτη φορά που επαναστατεί σύσσωμο το αφυπνισμένο πλέον Ελληνικό Γένος, καθώς η επανάσταση δεν αφορά μόνο τον Μοριά αλλά σχεδόν ολόκληρο τον Οθωμανικό Ελλαδικό χώρο.
Επανάσταση ήταν πενήντα χρόνια νωρίτερα τα Ορλωφικά στον Μοριά. Ενώ από τα πρώτα χρόνια της κατοχής του Ελλαδικού χώρου από τους Οθωμανούς έγιναν πάμπολλες εξεγέρσεις.
    Όμως στις 25 Μαρτίου του 1821 μιλάμε για Εθνεγερσία. Με τον Παλαιών Πατρών να κηρύττει την επανάσταση στον Μοριά, ο Ανδρούτσος κηρύττει την επανάσταση στην Ρούμελη στις 27 Μαρτίου 1821 στην μονή του Όσιου Λουκά στην Λιβαδειά με παρόντες τους οπλαρχηγούς Αθανάσιο Διάκο και Βασίλη Μπούσγο και την ίδια μέρα ξεσηκώνει την Ύδρα ο πλοίαρχος Αντώνης Οικονόμου, στις 3 Απριλίου οι Σπέτσες, και στις 15 Απριλίου επίσημα πια και η Ύδρα από τους προκρίτους πια που μέχρι τότε ήταν σε αντίθεση με τον Οικονόμου.
    Τον Μάιο ο Άνθιμος Γαζής ξεσηκώνει όλη την Θεσσαλία ξεκινώντας από την πατρίδα του την Μαγνησία, ενώ από τον Φεβρουάριο ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κήρυξε την επανάσταση στις παραδουνάβιες χώρες και οι Φιλικοί δημιουργούν επαναστατικές εστίες σε όλη την Μακεδονία αλλά και στην Κρήτη.

    Στην Μακεδονία σημαντικότερη ίσως στιγμή αυτή της Ημαθίας με κέντρο την ηρωική πόλη της Νάουσας και αρχηγούς τους Ζαφειράκη, Καρατάσο και Γάτσο.

    Με λίγα λόγια δεν ήταν πια μία τοπική επανάσταση. Ούτε από πίσω ήταν κάποια δύναμη όπως η Ρωσία στα Ορλωφικά που πέτυχε την μεγαλύτερη σφαγή στην ιστορία της Πελοποννήσου, καθώς αφού πέτυχε τους σκοπούς της, άφησε τους Έλληνες του Μοριά στο έλεος των Οθωμανών.
    Ήταν μία επανάσταση που ξεκίνησαν οι Έλληνες μόνοι τους. Χωρίς την βοήθεια κανενός αρχικά, αψηφώντας τα πάντα μιας και για πρώτη φορά το σύνθημα δεν ήταν πια Ελευθερία, αλλά Ελευθερία ή Θάνατος.
    Ήταν η απόφαση ενός Γένους να αλλάξει τις επιλογές του. Και αυτές πια δεν ήταν πια το καλύτερα σκλάβος παρά νεκρός, αλλά καλύτερα νεκρός παρά σκλάβος.
    Και αυτά είναι που γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου.

    Πρώτα την αλλαγή αντίληψης και δεύτερο πως αυτή η αλλαγή δεν ήταν τοπική αλλά αφορούσε όλους τους Έλληνες. Αφορούσε την αφύπνιση ενός Έθνους που για πάνω από 15 αιώνες είχε ξεχάσει πως υπάρχει.

    Όχι της Ρωμιοσύνης. Αλλά αυτό των Ελλήνων. Των Γραικών!!!!!!