Δικαίωμα στην άμβλωση ή δικαίωμα στην άποψη

 

Δικαίωμα στην άμβλωση ή δικαίωμα στην άποψη

    Κύριο θέμα έχει γίνει στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, κυρίως μέσα από τις διαδικτυακές ενημερωτικές σελίδες – εφημερίδες, η ψήφιση στο ευρωκοινοβούλιο από τον ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Στέλιο Κυμπουρόπουλο πρότασης η οποία δεν πέρασε τελικά.

    Για την ακρίβεια ο κύριος Κυμπουρόπουλος ψήφισε πρόταση που κατατέθηκε και κατά την οποία η ανθρώπινη ζωή πρέπει να προστατεύεται από την στιγμή της σύλληψης.
    Ο κύριος Κυμπουρόπουλος διαβεβαιώνει πως δεν ψήφισε νόμο κατά των αμβλώσεων αλλά υπέρ του δικαιώματος στην ζωή. Και ταυτόχρονα δήλωσε πως δεν είναι κατά των αμβλώσεων.
    “Μα πως μπορεί να συμβεί αυτό”, θα αναρωτηθεί ένας απλός άνθρωπος.
Το σημαντικό πιστεύω πως είναι να καταλάβουμε πως και το συγκεκριμένο ζήτημα είναι πολυδιάστατο. Δεν μπορούμε να το βλέπουμε σαν άσπρο και μαύρο.
    Όμως σκοπός μου δεν είναι να παρασυρθώ σε ένα θέμα για τις αμβλώσεις που σηκώνει πάρα πολύ συζήτηση αλλά νοιώθω ότι μεγαλύτερη συζήτηση σηκώνουν οι αντιδράσεις των πολιτικών κομμάτων αλλά και μερίδας ανθρώπων απέναντι στον Στέλιο Κυμπουρόπουλο.

    Αντιδράσεις από την Νέα Δημοκρατία που αμέσως αποκήρυξε, και καλά έκανε, την άποψη του Κυμπουρόπουλου. Το ότι ο Κυμπουρόπουλος έχει την δική του άποψη δεν σημαίνει πως συμφωνεί μαζί του και το κόμμα του.
    Αντιδράσεις από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που κατηγορεί την ΝΔ για τις απόψεις του Κυμπουρόπουλου, οι οποίες πρέπει να μας προβληματίζουν γιατί θα πρέπει να νοιώθουμε ότι κάποιοι θεωρούν πως τα μέλη ενός κόμματος πρέπει να ελέγχονται για τις απόψεις τους.
    Και είναι τραγικό αυτό να το πιστεύει ο ΣΥΡΙΖΑ όταν εκτός του ότι υποτίθεται πως παριστάνει τον υπέρμαχο της δημοκρατίας και της προόδου, δεν φρόντισε να μαζέψει τον Νίκο Φίλη όταν ως υπουργός Παιδείας, δηλαδή ως πολιτειακός παράγοντας πλέον, δήλωσε πως δεν υπήρξε γενοκτονία Ποντιακού Ελληνισμού, μίλησε για κάτι που θίγει εκτός από τους Πόντιους και Εθνικά Θέματα.
    Αντιδράσεις από οργανώσεις, συλλόγους αλλά και μεμονωμένα άτομα.

    Και εδώ καλούμαστε να αναρωτηθούμε. Αν κάποιοι πιστεύουν πως ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος δεν έχει το δικαίωμα της γνώμης του, αν κάποιοι πιστεύουν πως για να είμαστε “προοδευτικοί”, “δημοκράτες”, πρέπει να συμφωνούμε μαζί τους, αλλοιώς είμαστε ακατάλληλοι για οποιοδήποτε πόστο, τότε που οδηγούμαστε;

    Με ποιο δικαίωμα η άποψη ενός πολίτη, ενός ανθρώπου είναι κατακριτέα; Όποια και αν είναι αυτή, ειδικά όταν εκφράζεται μέσα από δημοκρατικές υγιείς διαδικασίες.