Οι Παθογένειες του Ελληνικού Κράτους

 

Οι Παθογένειες του Ελληνικού Κράτους

    
    Πολλοί θα αναρωτηθούν. Κάποιοι θα κοροϊδέψουν. Κάποιοι πάλι θα καγχάσουν και θα επιστρέψουν στην αδιαφορία τους.
    Ποιος είναι αυτός ο Άγγελος Ιακωβίδης που έχει και άποψη; Και τι μπορεί να ξέρει αυτός;
Ναι ξεκινάω λίγο ανορθόδοξα αυτήν την σελίδα. Αιρετικά ίσως. Άλλωστε δεν είναι λίγες οι φορές που χαρακτηρίστηκα αιρετικός για τις απόψεις μου
Αλλά ας δούμε ποιος είναι αυτός ο Άγγελος Ιακωβίδης.
    Δεν είναι κάποιος σημαντικός. Είναι κάποιος που αποφοίτησε από το Λύκειο, ξεκίνησε να σπουδάζει και λίγο πριν πάρει το πτυχίο της Νοσηλευτικής από το ΤΕΙ Λάρισας το οποίο ίσως του εξασφάλιζε μία θέση στον δημόσιο τομέα εκείνος τα παράτησε και προτίμησε τον ιδιωτικό.
Εργάστηκε για χρόνια σε διάφορες δουλειές, κυρίως πωλητής και όταν η μεγάλη οικονομική κρίση τον “πέταξε” εκτός αγοράς έκανε επάγγελμα την μεγάλη του αγάπη, την μαγειρική.
Με λίγα λόγια είναι ένας από τους πολλούς. Ένας απλός άνθρωπος σαν όλους τους καθημερινούς ανθρώπους. Ανήκει φυσικά στην κατηγορία εκείνων που ανησυχούν, που νοιάζονται για όσα συμβαίνουν και δεν αδιαφορούν.

    Βέβαια έχει μελετήσει πολύ. Έχει διαβάσει. Έχει ασχοληθεί ενεργά με την πολιτική από τα φοιτητικά του χρόνια και όταν τα πολιτικά κόμματα τον απογοήτευσαν αποφάσισε να μην ψηφίζει πια με γνώμονα του σε ποιου πολιτικού φορέα ιδεολογία ήταν πιο κοντά αυτός αλλά ποιου κόμματος η ιδεολογία και οι προγραμματικές δηλώσεις είναι πιο κοντά στην δική του ιδεολογία.
    Και όχι δεν μιλώ σε τρίτο πρόσωπο για εμένα επειδή είμαι κάποιος αλαζόνας. Απλά το έκανα επειδή Άγγελος Ιακωβίδης δεν είναι μόνο εγώ. Αλλά ίσως και πολλοί από εσάς είστε ένας Ιακωβίδης Άγγελος.

    Είπαμε πολλά όμως για εμένα. Για εμάς.

    Αποφάσισα να ασχοληθώ με τις λίγες ίσως γνώσεις μου με κάποια θέματα ή μάλλον αναθέματα του Ελληνικού κράτους, τις παθογένειες του, οι οποίες δεν είναι μόνο παθογένειες μόνο της Ελληνικής Πολιτείας αλλά και κυρίως των πολιτών.
Παθογένειες που εμπόδισαν την Ελλάδα να πετύχει πολλά μέσα στο πέρασμα των αιώνων, καθώς πολλές από αυτές τις έχουμε από αρχαιοτάτων χρόνων αλλά την εμποδίζουν να αναπτυχθεί, να γίνει ισχυρή αλλά ακόμα και να λειτουργήσει σωστά σήμερα.
Παθογένειες όπως ο Εθνικός Διχασμός που είναι πανάρχαιο πρόβλημα για τους Έλληνες, παθογένειες στους τομείς της Παιδείας, της Υγείας, της Δικαιοσύνης, της Ασφάλειας αλλά ακόμα και σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας.
Και θα αναρωτηθούν κάποιοι πάλι.
    “Μα πως μπορεί να ξέρει ένας μέσος Έλληνας από τέτοια ζητήματα”.
    Ίσως δεν γνωρίζει. Όμως σε μία δημοκρατία, με τις όποιες γνώσεις έχει μπορεί να πει την γνώμη του ο κάθε πολίτης και αν είναι λάθος, αυτοί που γνωρίζουν οφείλουν να τον διορθώσουν ή να καλύψουν τις όποιες απορίες του.

    Κάποτε ο Παύλος Μπακογιάννης είχε πει ότι η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα. Έχει όμως πολλές παθογένειες και θα τις δούμε μία μία.