Παθογένειες των Ελλήνων: Εθνικός Διχασμός/6ο Μέρος

 

Παθογένειες των Ελλήνων

Εθνικός Διχασμός

Η λύση

    Μετά από όλην αυτή την ιστορική αναδρομή, δεν μας μένει παρά μόνο μία απορία. Όχι φυσικά το ποιος έφταιγε σε όλες αυτές τις διαμάχες, αφού ο καθένας μας, ανάλογα με την οπτική του και την δική του κριτική σκέψη έχει την άποψη του.
    Το ερώτημα είναι πως μπορούμε να δώσουμε τέλος σε αυτήν την παθογένεια. Πως μπορούμε να σταματήσουμε, όχι φυσικά τις διαφωνίες που είναι απαραίτητες για την εξέλιξη αλλά και την ομαλή λειτουργία μίας δημοκρατίας, αλλά αυτήν την εμφυλιοπολεμική κατάσταση;

    Ξέρουμε ότι κάποιοι, παρασυρμένοι από αυτόν τον εμφυλιοπολεμικό παραλογισμό και από τον φανατισμό που οφείλεται καθαρά στην έλλειψη παιδείας, πιστεύουν πως η λύση είναι η εξόντωση της μίας πλευράς από την άλλη.
    Με λίγα λόγια ίσως ένας ακόμα αδελφοκτόνος πόλεμος, αυτή τη στιγμή εξόντωσης. Αυτή βέβαια είναι η άποψη του φανατισμού των άκρων, σε όποια άκρη και αν βρίσκονται αυτά. Άκρα που δεν έχουν ιδεολογία αλλά νοοτροπία.

    Η απάντηση είναι πιο απλή και είναι μόνο μία. Η λύση για να πάψει ο εθνικός διχασμός, για να εξαλειφθεί η διχόνοια, για να υπάρξει επιτέλους ομοψυχία και ενότητα στους Έλληνες έτσι ώστε να δημιουργηθεί μία ισχυρή χώρα, με έναν ισχυρό λαό, είναι μία υγιής δυνατή δημοκρατία.
Μία δημοκρατία που όπως έλεγε ο αείμνηστος Παύλος Μπακογιάννης δεν έχει αδιέξοδα. Μία δημοκρατία που δεν θα αποκλείει καμία γνώμη αλλά θα τηρούνται οι νόμοι.
    Μία δημοκρατία που αν κάποιοι επιθυμούν να την καταλύσουν να τιμωρούνται όπως ο νόμος ορίζει. Μία δημοκρατία που αυτοί οι μπαχαλάκηδες που καταστρέφουν περιουσίες να τιμωρούνται ανάλογα όπως ο νόμος ορίζει και όχι να προσάγονται στο αστυνομικό τμήμα και σε ελάχιστες ώρες να αφήνονται ελεύθεροι.

    Όμως και μία δημοκρατία που θα είναι αυστηρή και με τους κυβερνώντες. Μία δημοκρατία που δεν θα έχει δικλείδες ασφαλείας για βουλευτές και υπουργούς. Μία δημοκρατία στην οποία δεν θα υπάρχει πολιτικό άσυλο αλλά πολιτική δικαιοσύνη.
    Μία δημοκρατία που θα φροντίζει να συμμετέχουν στα κοινά όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες. Μία δημοκρατία χωρίς αποκλεισμούς. Μία δημοκρατία με ευκαιρίες. Μία δημοκρατία που δεν θα αποφασίζει μόνο αλλά και θα ακούει.
Μία δημοκρατία από τους πολίτες, με τους πολίτες , για τους πολίτες και όχι μία δημοκρατία χωρίς τους πολίτες όπως η σημερινή.
    Μία Ελληνική δημοκρατία για τους Έλληνες και όχι για την Ελλάδα. Επειδή Ελλάδα είναι οι Έλληνες, μιας και τι αξία θα είχε ο ήλιος της Ελλάδας, η θάλασσα της, οι ελιές, τα αμπέλια, αν δεν υπήρχε η Ελληνική φιλοξενία, το Ελληνικό φιλότιμο, ο Ελληνικός πολιτισμός.

    Όμως για να καταφέρουμε να έχουμε επιτέλους μία Ελληνική Δημοκρατία η οποία θα είναι υγιής και αποτελεσματική, χρειάζεται Παιδεία. Ας μην ξεχνάμε ότι η έλλειψη παιδείας είναι η αιτία του εθνικού διχασμού. Η έλλειψη παιδείας όμως είναι και η κύρια αιτία και για όλες τις παθογένειες των Ελλήνων.

    Όμως για την παιδεία θα μιλήσουμε στην επόμενη ενότητα αυτής της συζήτησης.