Παθογένειες των Ελλήνων: Παιδεία/ 5ο Μέρος

 

Παθογένειες των Ελλήνων

Παιδεία

Παιδεία για το μέλλον    

    Είναι αδιαμφισβήτητο ότι η Παιδεία στην χώρα μας όχι υποτυπώδης και λανθασμένη αλλά ανύπαρκτη. Δεν υπάρχει παιδεία στην χώρα. Οι εκπαιδευτικοί στην πλειοψηφία τους χωρίς καν τις απαραίτητες γνώσεις για να διδάσκουν στις σχολικές αίθουσες του 21ου αιώνα. Και φυσικά την ευθύνη την έχει η ίδια παιδεία που τους εκπαίδευσε και αυτούς λάθος.
    Κάποιοι στενόμυαλοι, εκθειάζουν το εκπαιδευτικό σύστημα που είχε η χώρα πριν από σχεδόν μισό αιώνα. Τότε που στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, αλλά και πιο πριν, λειτουργούσε ο χάρακας ή η βέργα του δάσκαλου, και που στα σχολεία σου μάθαιναν να είσαι περισσότερο “πατριώτης” παρά άνθρωπος.
Και δεν είναι κακό να μαθαίνεις να είσαι πατριώτης. Είναι κακό να μην μαθαίνεις να είσαι άνθρωπος. Και εκείνη η γενιά είναι εκείνη που σήμερα πάσχει από ξενοφοβία και που διακατέχεται από μίσος για κάθε τι μη Ελληνικό.

    Η Ελλάδα χρειάζεται ένα ολοκαίνουριο εκπαιδευτικό σύστημα. Όχι απλά σύγχρονο αλλά με ιδέες από το μέλλον. Ίσως είναι καιρός πια να απαλλαγούν τα παιδιά από τους τόνους βιβλίων. Είναι καιρός να αρχίσουμε να ακολουθούμε τις επιταγές της εξέλιξης και να πάμε πολλά βήματα μπροστά.
    Υπολογιστή σε κάθε μαθητή. Δημιουργία μίας Κεντρικής Βιβλιοθήκης του Υπουργείου Παιδείας στην οποία θα εγγράφονται όλοι οι μαθητές και θα βρίσκουν βιβλία, σημειώσεις, συγγράμματα που θα τα βοηθήσουν στην μαθησιακή τους πορεία.
    Όλα τα βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή ώστε τα παιδιά να πηγαίνουν στο σχολείο χωρίς περιττά βάρη. Η/Υ για κάθε θέση μαθητή, που θα ανήκει στο σχολείο και όχι στον μαθητή. Ο μαθητής θα μπαίνει με τους κωδικούς του και όταν τελειώνει το μάθημα θα τον κλείνει.

    Πρέπει το δίκτυο 5G, για το οποίο τόσος λόγος και τόση διαφήμιση γίνεται, να γίνει το βασικό εργαλείο του εκπαιδευτικού μας συστήματος άμεσα και όχι απλά βραχυπρόθεσμα. Πρέπει οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές να είναι συνοδοιπόροι στις εξελίξεις και όχι απλοί παρατηρητές.
    Εργαστήρια για σειρά μαθημάτων από θετικές επιστήμες (χημεία – Φυσική) μέχρι και αθλητικούς χώρους για την άθληση αλλά και την συμμετοχή των παιδιών σε αθλήματα.

    Μαθήματα που θα αφορούν επιστήμες και όχι άσχετα με την παιδεία θέματα. Κατάργηση των θρησκευτικών ως μέσω προσηλυτισμού στον Χριστιανισμό αλλά μελέτη την θρησκειών στην πραγματική τους υπόσταση με ιδιαίτερη έμφαση στις κυριότερες επικρατούσες θρησκείες του πλανήτη (Χριστιανισμός, Ισλάμ, Ιουδαϊσμός, Βουδισμός, Ινδουισμός), ώστε να μπορούμε να κατανοήσουμε και την ιστορική θέση αυτών των θρησκειών και των λαών που τις ασπάζονται κατά πλειοψηφία.
    Μαθήματα που δεν θα δίνουν γνώσεις στους μαθητές αλλά θα τους προτρέπουν να αναζητήσουν την γνώση οι ίδιοι. Θα τους βοηθάνε να το πετύχουν. Έτσι η γνώση θα έχει πια αξία μιας και η μασημένη γνώση, όπως η μασημένη τροφή είναι και άνοστη αλλά και την ξεχνάς εύκολα. Ενώ η γνώση που θα αποκτήσει κάποιος μόνος του είναι αλησμόνητη.

    Και πάνω από όλα ένα εκπαιδευτικό σύστημα με εκπαιδευτικούς που θα σέβονται τα παιδιά αλλά και την αποστολή τους.